Aṅkuśa – ankus - Revision history

imported>AndBab at 08:09, 12 November 2021

2021-11-12T08:09:49Z

← Older revision		Revision as of 10:09, 12 November 2021
Line 7:		Line 7:
	=== Rzeźba i artefakty od Mauriów do Kuszanów (320 p.n.e.-267 n.e.) ===		=== Rzeźba i artefakty od Mauriów do Kuszanów (320 p.n.e.-267 n.e.) ===
	\|-		\|-
	\|[[Plik:Ankus - Sirkap, II p.n.e.-II n.e., Muzeum Taksili (zdjęcie A.Babkiewicz 2018)..jpg\|mały\|~~150x150px~~\|Ankus - Sirkap, II p.n.e.-II n.e., Muzeum Taksili (zdjęcie: A.Babkiewicz 2018).]]W Taksili podczas wykopalisk odnaleziono dwa dobrze zachowane ankusy z okresu III-I w. p.n.e. Dłuższy mierzy 65 cm<ref>Nossov, K. (2008). ''War Elephants'' (Illustrated Edition). Osprey Publishing, s. 18.</ref>.		\|[[Plik:Ankus - Sirkap, II p.n.e.-II n.e., Muzeum Taksili (zdjęcie A.Babkiewicz 2018)..jpg\|mały\|200x200px\|Ankus - Sirkap, II p.n.e.-II n.e., Muzeum Taksili (zdjęcie: A.Babkiewicz 2018).\|alt=]]

			* w Taksili podczas wykopalisk odnaleziono dwa dobrze zachowane ankusy z okresu III-I w. p.n.e. Dłuższy mierzy 65 cm<ref>Nossov, K. (2008). ''War Elephants'' (Illustrated Edition). Osprey Publishing, s. 18.</ref>.
			* na zdjęciach obok fragmenty dwóch ankusów z Sirkap z muzeum w Taksili.
			\|-
			\|[[Plik:Bhārhut, Madhya Pradesh, wschodnia brama (vedikā – wysokość ok. 3 m), okres Śungów (100-80 p.n.e), czerwonawobrązowy piaskowiec, obecnie w Muzeum w Kalkucie.jpg\|mały\|150x150px\|Bhārhut, Madhya Pradesh, wschodnia brama (vedikā – wysokość ok. 3 m), okres Śungów (100-80 p.n.e), czerwonawobrązowy piaskowiec, obecnie w Muzeum w Kalkucie (źródło: (Huntington & Huntington, 1985, s. 67)<ref>Huntington, S. L., & Huntington, J. C. (1985). ''The Art Of Ancient India: Buddhist, Hindu, Jain'' (1st Edition). Weatherhill.</ref>.]]

	~~Na zdjęciach obok fragmenty dwóch~~ ~~ankusów z Sirkap z muzeum~~ w ~~Taksili.~~		* na wedice przy wschodniej bramie stupy w ''Bhārhut'' znajduje się scena przewożenia relikwiarza ze szczątkami Buddy
			* w procesji uczestniczą trzy słonie
			* jeździec na środkowym lewą ręką obejmuje relikwiarz, a w prawej trzyma ankus
	\|-		\|-
	\|[[Plik:Bhārhut, Madhya Pradesh, wschodnia brama (vedikā – wysokość ok. 3 m), okres Śungów (100-80 p.n.e), czerwonawobrązowy piaskowiec, obecnie w Muzeum w Kalkucie.jpg\|mały\|150x150px\|Bhārhut, Madhya Pradesh, wschodnia brama (vedikā – wysokość ok. 3 m), okres Śungów (100-80 p.n.e), czerwonawobrązowy piaskowiec, obecnie w Muzeum w Kalkucie (źródło: (Huntington & Huntington, 1985, s. 67)<ref>Huntington, S. L., & Huntington, J. C. (1985). ''The Art Of Ancient India: Buddhist, Hindu, Jain'' (1st Edition). Weatherhill.</ref>.]]Na wedice przy wschodniej bramie stupy w ''Bhārhut'' znajduje się scena przewożenia relikwiarza ze szczątkami Buddy. W procesji uczestniczą trzy słonie. Jeździec na środkowym lewą ręką obejmuje relikwiarz, a w prawej trzyma ankus.		\|[[Plik:Ankus - Sanchi, brama południowa, wojna o relikwie Buddy w Kushinagarze (50-0 p.n.e.).jpg\|mały\|150x150px\|Sanchi, brama południowa, wojna o relikwie Buddy w Kushinagarze (50-0 p.n.e.) (źródło: [[commons:File:War_of_the_Relics_of_the_Buddha_Sanchi_Stupa_1Southern_Gateway.jpg\|wikimedia]]).]]
	\|-
	\|[[Plik:Ankus - Sanchi, brama południowa, wojna o relikwie Buddy w Kushinagarze (50-0 p.n.e.).jpg\|mały\|150x150px\|Sanchi, brama południowa, wojna o relikwie Buddy w Kushinagarze (50-0 p.n.e.) (źródło: [[commons:File:War_of_the_Relics_of_the_Buddha_Sanchi_Stupa_1Southern_Gateway.jpg\|wikimedia]]).]]~~Jak~~ ważny i charakterystyczny był ankus widać na scenach z Sanchi~~. Posiada~~ go każdy jeździec dosiadający słonia~~. Na~~ reliefie widzimy dwa sposoby jego użycia – przez bodzenie słonia hakiem oraz szpiczastym zwieńczeniem ankusa~~. Jest~~ to metoda przynaglania słonia do biegu przez wbijanie haka ankusa pomiędzy jego guzy czołowe.		* jak ważny i charakterystyczny był ankus widać na scenach z Sanchi
			* posiada go każdy jeździec dosiadający słonia
			* na reliefie widzimy dwa sposoby jego użycia – przez bodzenie słonia hakiem oraz szpiczastym zwieńczeniem ankusa
			* jest to metoda przynaglania słonia do biegu przez wbijanie haka ankusa pomiędzy jego guzy czołowe.
	\|}		\|}

imported>AndBab at 08:07, 12 November 2021

2021-11-12T08:07:30Z

← Older revision		Revision as of 10:07, 12 November 2021
Line 7:		Line 7:
	=== Rzeźba i artefakty od Mauriów do Kuszanów (320 p.n.e.-267 n.e.) ===		=== Rzeźba i artefakty od Mauriów do Kuszanów (320 p.n.e.-267 n.e.) ===
	\|-		\|-
	\|[[Plik:Ankus - Sirkap, II p.n.e.-II n.e., Muzeum Taksili (zdjęcie A.Babkiewicz 2018)..jpg\|mały\|Ankus - Sirkap, II p.n.e.-II n.e., Muzeum Taksili (zdjęcie: A.Babkiewicz 2018).]]W Taksili podczas wykopalisk odnaleziono dwa dobrze zachowane ankusy z okresu III-I w. p.n.e. Dłuższy mierzy 65 cm<ref>Nossov, K. (2008). ''War Elephants'' (Illustrated Edition). Osprey Publishing, s. 18.</ref>.		\|[[Plik:Ankus - Sirkap, II p.n.e.-II n.e., Muzeum Taksili (zdjęcie A.Babkiewicz 2018)..jpg\|mały\|150x150px\|Ankus - Sirkap, II p.n.e.-II n.e., Muzeum Taksili (zdjęcie: A.Babkiewicz 2018).]]W Taksili podczas wykopalisk odnaleziono dwa dobrze zachowane ankusy z okresu III-I w. p.n.e. Dłuższy mierzy 65 cm<ref>Nossov, K. (2008). ''War Elephants'' (Illustrated Edition). Osprey Publishing, s. 18.</ref>.


	Na zdjęciach obok fragmenty dwóch ankusów z Sirkap z muzeum w Taksili.		Na zdjęciach obok fragmenty dwóch ankusów z Sirkap z muzeum w Taksili.
	\|-		\|-
	\|[[Plik:Bhārhut, Madhya Pradesh, wschodnia brama (vedikā – wysokość ok. 3 m), okres Śungów (100-80 p.n.e), czerwonawobrązowy piaskowiec, obecnie w Muzeum w Kalkucie.jpg\|mały\|Bhārhut, Madhya Pradesh, wschodnia brama (vedikā – wysokość ok. 3 m), okres Śungów (100-80 p.n.e), czerwonawobrązowy piaskowiec, obecnie w Muzeum w Kalkucie (źródło: (Huntington & Huntington, 1985, s. 67)<ref>Huntington, S. L., & Huntington, J. C. (1985). ''The Art Of Ancient India: Buddhist, Hindu, Jain'' (1st Edition). Weatherhill.</ref>.]]Na wedice przy wschodniej bramie stupy w ''Bhārhut'' znajduje się scena przewożenia relikwiarza ze szczątkami Buddy. W procesji uczestniczą trzy słonie. Jeździec na środkowym lewą ręką obejmuje relikwiarz, a w prawej trzyma ankus.		\|[[Plik:Bhārhut, Madhya Pradesh, wschodnia brama (vedikā – wysokość ok. 3 m), okres Śungów (100-80 p.n.e), czerwonawobrązowy piaskowiec, obecnie w Muzeum w Kalkucie.jpg\|mały\|150x150px\|Bhārhut, Madhya Pradesh, wschodnia brama (vedikā – wysokość ok. 3 m), okres Śungów (100-80 p.n.e), czerwonawobrązowy piaskowiec, obecnie w Muzeum w Kalkucie (źródło: (Huntington & Huntington, 1985, s. 67)<ref>Huntington, S. L., & Huntington, J. C. (1985). ''The Art Of Ancient India: Buddhist, Hindu, Jain'' (1st Edition). Weatherhill.</ref>.]]Na wedice przy wschodniej bramie stupy w ''Bhārhut'' znajduje się scena przewożenia relikwiarza ze szczątkami Buddy. W procesji uczestniczą trzy słonie. Jeździec na środkowym lewą ręką obejmuje relikwiarz, a w prawej trzyma ankus.
	\|-		\|-
	\|[[Plik:Ankus - Sanchi, brama południowa, wojna o relikwie Buddy w Kushinagarze (50-0 p.n.e.).jpg\|mały\|Sanchi, brama południowa, wojna o relikwie Buddy w Kushinagarze (50-0 p.n.e.) (źródło: [[commons:File:War_of_the_Relics_of_the_Buddha_Sanchi_Stupa_1Southern_Gateway.jpg\|wikimedia]]).]]Jak ważny i charakterystyczny był ankus widać na scenach z Sanchi. Posiada go każdy jeździec dosiadający słonia. Na reliefie widzimy dwa sposoby jego użycia – przez bodzenie słonia hakiem oraz szpiczastym zwieńczeniem ankusa. Jest to metoda przynaglania słonia do biegu przez wbijanie haka ankusa pomiędzy jego guzy czołowe.		\|[[Plik:Ankus - Sanchi, brama południowa, wojna o relikwie Buddy w Kushinagarze (50-0 p.n.e.).jpg\|mały\|150x150px\|Sanchi, brama południowa, wojna o relikwie Buddy w Kushinagarze (50-0 p.n.e.) (źródło: [[commons:File:War_of_the_Relics_of_the_Buddha_Sanchi_Stupa_1Southern_Gateway.jpg\|wikimedia]]).]]Jak ważny i charakterystyczny był ankus widać na scenach z Sanchi. Posiada go każdy jeździec dosiadający słonia. Na reliefie widzimy dwa sposoby jego użycia – przez bodzenie słonia hakiem oraz szpiczastym zwieńczeniem ankusa. Jest to metoda przynaglania słonia do biegu przez wbijanie haka ankusa pomiędzy jego guzy czołowe.
	\|}		\|}

imported>AndBab: /* Historia */

2021-07-30T22:08:21Z

Historia

← Older revision		Revision as of 00:08, 31 July 2021
Line 4:		Line 4:
	== Historia ==		== Historia ==
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	\|		! style="text-align: center;"\|
	=== Rzeźba i artefakty od Mauriów do Kuszanów (320 p.n.e.-267 n.e.) ===		=== Rzeźba i artefakty od Mauriów do Kuszanów (320 p.n.e.-267 n.e.) ===
	\|-		\|-
Line 15:		Line 15:
	\|-		\|-
	\|[[Plik:Ankus - Sanchi, brama południowa, wojna o relikwie Buddy w Kushinagarze (50-0 p.n.e.).jpg\|mały\|Sanchi, brama południowa, wojna o relikwie Buddy w Kushinagarze (50-0 p.n.e.) (źródło: [[commons:File:War_of_the_Relics_of_the_Buddha_Sanchi_Stupa_1Southern_Gateway.jpg\|wikimedia]]).]]Jak ważny i charakterystyczny był ankus widać na scenach z Sanchi. Posiada go każdy jeździec dosiadający słonia. Na reliefie widzimy dwa sposoby jego użycia – przez bodzenie słonia hakiem oraz szpiczastym zwieńczeniem ankusa. Jest to metoda przynaglania słonia do biegu przez wbijanie haka ankusa pomiędzy jego guzy czołowe.		\|[[Plik:Ankus - Sanchi, brama południowa, wojna o relikwie Buddy w Kushinagarze (50-0 p.n.e.).jpg\|mały\|Sanchi, brama południowa, wojna o relikwie Buddy w Kushinagarze (50-0 p.n.e.) (źródło: [[commons:File:War_of_the_Relics_of_the_Buddha_Sanchi_Stupa_1Southern_Gateway.jpg\|wikimedia]]).]]Jak ważny i charakterystyczny był ankus widać na scenach z Sanchi. Posiada go każdy jeździec dosiadający słonia. Na reliefie widzimy dwa sposoby jego użycia – przez bodzenie słonia hakiem oraz szpiczastym zwieńczeniem ankusa. Jest to metoda przynaglania słonia do biegu przez wbijanie haka ankusa pomiędzy jego guzy czołowe.
	\|}		\|}

	== Dodatkowe informacje z subkontynentu indyjskiego ==		== Dodatkowe informacje z subkontynentu indyjskiego ==

imported>AndBab at 22:08, 30 July 2021

2021-07-30T22:08:00Z

← Older revision		Revision as of 00:08, 31 July 2021
Line 1:		Line 1:
	== ~~'''~~Informacje wstępne~~'''~~ ==		== Informacje wstępne ==
	Ankus jest instrumentem typowo indyjskim. Jego odpowiednikami są: oścień, bosak i bodziec, jednak ich budowa, a szczególnie przeznaczenie jest odmienne. Głównym przeznaczeniem ankusa jest kierowanie słoniem. Ankusy widzimy już na najstarszych reliefach. Dzierżą je kornacy lub wojownicy dosiadający słoni. W ikonografii ankus jest jednym z atrybutów Ganeśi.		Ankus jest instrumentem typowo indyjskim. Jego odpowiednikami są: oścień, bosak i bodziec, jednak ich budowa, a szczególnie przeznaczenie jest odmienne. Głównym przeznaczeniem ankusa jest kierowanie słoniem. Ankusy widzimy już na najstarszych reliefach. Dzierżą je kornacy lub wojownicy dosiadający słoni. W ikonografii ankus jest jednym z atrybutów Ganeśi.

	== ~~'''~~Historia~~'''~~ ==		== Historia ==
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	\|		\|
	=== ~~'''~~Rzeźba i artefakty od Mauriów do Kuszanów~~'''~~ (320 p.n.e.-267 n.e.) ===		=== Rzeźba i artefakty od Mauriów do Kuszanów (320 p.n.e.-267 n.e.) ===
	\|-		\|-
	\|[[Plik:Ankus - Sirkap, II p.n.e.-II n.e., Muzeum Taksili (zdjęcie A.Babkiewicz 2018)..jpg\|mały\|Ankus - Sirkap, II p.n.e.-II n.e., Muzeum Taksili (zdjęcie: A.Babkiewicz 2018).]]W Taksili podczas wykopalisk odnaleziono dwa dobrze zachowane ankusy z okresu III-I w. p.n.e. Dłuższy mierzy 65 cm<ref>Nossov, K. (2008). ''War Elephants'' (Illustrated Edition). Osprey Publishing, s. 18.</ref>.		\|[[Plik:Ankus - Sirkap, II p.n.e.-II n.e., Muzeum Taksili (zdjęcie A.Babkiewicz 2018)..jpg\|mały\|Ankus - Sirkap, II p.n.e.-II n.e., Muzeum Taksili (zdjęcie: A.Babkiewicz 2018).]]W Taksili podczas wykopalisk odnaleziono dwa dobrze zachowane ankusy z okresu III-I w. p.n.e. Dłuższy mierzy 65 cm<ref>Nossov, K. (2008). ''War Elephants'' (Illustrated Edition). Osprey Publishing, s. 18.</ref>.
Line 17:		Line 17:
	\|}		\|}

	== ~~'''~~Dodatkowe informacje z subkontynentu indyjskiego~~'''~~ ==		== Dodatkowe informacje z subkontynentu indyjskiego ==
	Bodziec do poganiania słoni w MBh nosi nazwę ''aṅkuśa'' lub ''tottra''. Na listach broni oba terminy występują obok siebie, co może wskazywać na różnicę między nimi. Choć drugi może służyć również do poganiania bydła, to w MBh pojawia się przede wszystkim w księgach batalistycznych w kontekście kornaków.		Bodziec do poganiania słoni w MBh nosi nazwę ''aṅkuśa'' lub ''tottra''. Na listach broni oba terminy występują obok siebie, co może wskazywać na różnicę między nimi. Choć drugi może służyć również do poganiania bydła, to w MBh pojawia się przede wszystkim w księgach batalistycznych w kontekście kornaków.

	== ~~'''~~Przypisy~~'''~~ ==		== Przypisy ==
	[[Category: Muktāmukta – do walki wręcz i ciskania]]		[[Category: Muktāmukta – do walki wręcz i ciskania]]

imported>AndBab at 08:06, 8 July 2021

2021-07-08T08:06:33Z

← Older revision		Revision as of 10:06, 8 July 2021
Line 4:		Line 4:
	== '''Historia''' ==		== '''Historia''' ==
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	~~\| colspan="2"~~ \|		\|
	=== '''Rzeźba i artefakty od Mauriów do Kuszanów''' (320 p.n.e.-267 n.e.) ===		=== '''Rzeźba i artefakty od Mauriów do Kuszanów''' (320 p.n.e.-267 n.e.) ===
	\|-		\|-
	\|W Taksili podczas wykopalisk odnaleziono dwa dobrze zachowane ankusy z okresu III-I w. p.n.e. Dłuższy mierzy 65 cm (Nossov, 2008, s. 18).		\|[[Plik:Ankus - Sirkap, II p.n.e.-II n.e., Muzeum Taksili (zdjęcie A.Babkiewicz 2018)..jpg\|mały\|Ankus - Sirkap, II p.n.e.-II n.e., Muzeum Taksili (zdjęcie: A.Babkiewicz 2018).]]W Taksili podczas wykopalisk odnaleziono dwa dobrze zachowane ankusy z okresu III-I w. p.n.e. Dłuższy mierzy 65 cm<ref>Nossov, K. (2008). ''War Elephants'' (Illustrated Edition). Osprey Publishing, s. 18.</ref>.


	Na zdjęciach obok fragmenty dwóch ankusów z Sirkap z muzeum w Taksili.		Na zdjęciach obok fragmenty dwóch ankusów z Sirkap z muzeum w Taksili.
	\|

	~~Sirkap, II w. p.n.e – II w. n.e., Muzeum Taksili (źródło: zdjęcie autora).~~
	\|-		\|-
	\|~~Na wedice przy wschodniej bramie stupy w ''~~Bhārhut~~'' znajduje się scena przewożenia relikwiarza ze szczątkami Buddy~~. ~~W procesji uczestniczą trzy słonie~~. ~~Jeździec na środkowym lewą ręką obejmuje relikwiarz~~, a w ~~prawej trzyma ankus~~.		\|[[Plik:Bhārhut, Madhya Pradesh, wschodnia brama (vedikā – wysokość ok. 3 m), okres Śungów (100-80 p.n.e), czerwonawobrązowy piaskowiec, obecnie w Muzeum w Kalkucie.jpg\|mały\|Bhārhut, Madhya Pradesh, wschodnia brama (vedikā – wysokość ok. 3 m), okres Śungów (100-80 p.n.e), czerwonawobrązowy piaskowiec, obecnie w Muzeum w Kalkucie (źródło: (Huntington & Huntington, 1985, s. 67)<ref>Huntington, S. L., & Huntington, J. C. (1985). ''The Art Of Ancient India: Buddhist, Hindu, Jain'' (1st Edition). Weatherhill.</ref>.]]Na wedice przy wschodniej bramie stupy w ''Bhārhut'' znajduje się scena przewożenia relikwiarza ze szczątkami Buddy. W procesji uczestniczą trzy słonie. Jeździec na środkowym lewą ręką obejmuje relikwiarz, a w prawej trzyma ankus.
	\|Bhārhut, Madhya Pradesh, wschodnia brama (vedikā – wysokość ok. 3 m), okres Śungów (100-80 p.n.e), czerwonawobrązowy piaskowiec, obecnie w Muzeum w Kalkucie (źródło: (Huntington & Huntington, 1985, s. 67).
	\|-		\|-
	\|Jak ważny i charakterystyczny był ankus widać na scenach z Sanchi. Posiada go każdy jeździec dosiadający słonia. Na reliefie widzimy dwa sposoby jego użycia – przez bodzenie słonia hakiem oraz szpiczastym zwieńczeniem ankusa.		\|[[Plik:Ankus - Sanchi, brama południowa, wojna o relikwie Buddy w Kushinagarze (50-0 p.n.e.).jpg\|mały\|Sanchi, brama południowa, wojna o relikwie Buddy w Kushinagarze (50-0 p.n.e.) (źródło: [[commons:File:War_of_the_Relics_of_the_Buddha_Sanchi_Stupa_1Southern_Gateway.jpg\|wikimedia]]).]]Jak ważny i charakterystyczny był ankus widać na scenach z Sanchi. Posiada go każdy jeździec dosiadający słonia. Na reliefie widzimy dwa sposoby jego użycia – przez bodzenie słonia hakiem oraz szpiczastym zwieńczeniem ankusa. Jest to metoda przynaglania słonia do biegu przez wbijanie haka ankusa pomiędzy jego guzy czołowe.


	~~Na scenie ucieczki armii Mary z Sanchi, obok innych oryginalnych broni (dwuostrzowa dzida, widłowaty trójząb), widać sposób~~ przynaglania słonia do biegu przez wbijanie haka ankusa pomiędzy jego guzy czołowe.
	~~\|Sanchi, stupa nr 1, brama południowa, wojna o relikwie Buddy w Kushinagarze (50-0 p.n.e.) (źródło: <nowiki>https://en.wikipedia.org/wiki/Sanchi</nowiki>).~~

	~~Sanchi, stupa nr 1, brama zachodnia, kuszenie Buddy i ucieczka armii Mary (50-0 p.n.e.) (źródło: <nowiki>https://en.wikipedia.org/wiki/Sanchi</nowiki>)~~.
	\|}		\|}

imported>AndBab at 04:28, 7 July 2021

2021-07-07T04:28:44Z

← Older revision		Revision as of 06:28, 7 July 2021
Line 31:		Line 31:

	== '''Przypisy''' ==		== '''Przypisy''' ==
			[[Category: Muktāmukta – do walki wręcz i ciskania]]

imported>AndBab: Utworzono nową stronę "== '''Informacje wstępne''' == Ankus jest instrumentem typowo indyjskim. Jego odpowiednikami są: oścień, bosak i bodziec, jednak ich budowa, a szczególnie przeznacz..."

2021-07-07T04:27:17Z

Utworzono nową stronę "== '''Informacje wstępne''' == Ankus jest instrumentem typowo indyjskim. Jego odpowiednikami są: oścień, bosak i bodziec, jednak ich budowa, a szczególnie przeznacz..."

New page

== '''Informacje wstępne''' ==
Ankus jest instrumentem typowo indyjskim. Jego odpowiednikami są: oścień, bosak i bodziec, jednak ich budowa, a szczególnie przeznaczenie jest odmienne. Głównym przeznaczeniem ankusa jest kierowanie słoniem. Ankusy widzimy już na najstarszych reliefach. Dzierżą je kornacy lub wojownicy dosiadający słoni. W ikonografii ankus jest jednym z atrybutów Ganeśi.

== '''Historia''' ==
{| class="wikitable"
| colspan="2" |
=== '''Rzeźba i artefakty od Mauriów do Kuszanów''' (320 p.n.e.-267 n.e.) ===
|-
|W Taksili podczas wykopalisk odnaleziono dwa dobrze zachowane ankusy z okresu III-I w. p.n.e. Dłuższy mierzy 65 cm (Nossov, 2008, s. 18).

Na zdjęciach obok fragmenty dwóch ankusów z Sirkap z muzeum w Taksili.
|

Sirkap, II w. p.n.e – II w. n.e., Muzeum Taksili (źródło: zdjęcie autora).
|-
|Na wedice przy wschodniej bramie stupy w ''Bhārhut'' znajduje się scena przewożenia relikwiarza ze szczątkami Buddy. W procesji uczestniczą trzy słonie. Jeździec na środkowym lewą ręką obejmuje relikwiarz, a w prawej trzyma ankus.
|Bhārhut, Madhya Pradesh, wschodnia brama (vedikā – wysokość ok. 3 m), okres Śungów (100-80 p.n.e), czerwonawobrązowy piaskowiec, obecnie w Muzeum w Kalkucie (źródło: (Huntington & Huntington, 1985, s. 67).
|-
|Jak ważny i charakterystyczny był ankus widać na scenach z Sanchi. Posiada go każdy jeździec dosiadający słonia. Na reliefie widzimy dwa sposoby jego użycia – przez bodzenie słonia hakiem oraz szpiczastym zwieńczeniem ankusa.

Na scenie ucieczki armii Mary z Sanchi, obok innych oryginalnych broni (dwuostrzowa dzida, widłowaty trójząb), widać sposób przynaglania słonia do biegu przez wbijanie haka ankusa pomiędzy jego guzy czołowe.
|Sanchi, stupa nr 1, brama południowa, wojna o relikwie Buddy w Kushinagarze (50-0 p.n.e.) (źródło: <nowiki>https://en.wikipedia.org/wiki/Sanchi</nowiki>).

Sanchi, stupa nr 1, brama zachodnia, kuszenie Buddy i ucieczka armii Mary (50-0 p.n.e.) (źródło: <nowiki>https://en.wikipedia.org/wiki/Sanchi</nowiki>).
|}

== '''Dodatkowe informacje z subkontynentu indyjskiego''' ==
Bodziec do poganiania słoni w MBh nosi nazwę ''aṅkuśa'' lub ''tottra''. Na listach broni oba terminy występują obok siebie, co może wskazywać na różnicę między nimi. Choć drugi może służyć również do poganiania bydła, to w MBh pojawia się przede wszystkim w księgach batalistycznych w kontekście kornaków.

== '''Przypisy''' ==